umów wizytę
Zadzowoń
502 172 082


recepcja@k-medica.pl

Leczenie niepłodności

Leczenie niepłodności

O niepłodności mówimy gdy para nie może zajść w ciążę w ciągu roku, mimo regularnego współżycia seksualnego i braku stosowania środków i metod antykoncepcyjnych. W Polsce niepłodnością dotkniętych jest ok. 22% par, czyli prawie co czwarta.

Wśród niepłodnych par przyczyną niepłodności jest czynnik:

  •    jedynie kobiecy- u 35% par,
  •    jedynie męski- u 35% par,
  •    problemy u obojga partnerów- 10%,
  •    czynniki idiopatyczne, czyli niepoznane- 20%.

 

Niepłodność kobieca:

   - Czynniki ogólnoustrojowe:

  •        cukrzyca lub insulinooporność,
  •        choroby tarczycy,
  •        choroby nadnerczy,
  •        poważne schorzenia nerek i wątroby,
  •        przyczyny psychogenne,
  •        alkoholizm,
  •        otyłość lub nadmierna chudość (anoreksja, bulimia),
  •        zespół antyfosfolipidowy ASP.

   - Choroby weneryczne: Kiła, Rzeżączka, HIV.
   - Choroby przenoszone przez bakterie, wirusy i riketsje:

  •        chlamydia,
  •        ureaplazma,
  •        mycoplazma.

   - Choroby przysadki mózgowej:

  •        zespół Kallmanna,
  •        hiperprolaktynemia,
  •        niedoczynność przysadki mózgowej.

   - Choroby jajników:

  •        zespół policystycznych jajników PCO-s,
  •        rak jajnika,
  •        przedwczesna menopauza,
  •        zaburzenia wydzielania.

   - Choroby jajowodów (powodujące ich niedrożność):

  •        endometrioza,
  •        choroby zapalne miednicy małej,
  •        zrosty otrzewnowe w miednicy małej,
  •        wodniaki i ropniaki jajowodów.

   - Choroby macicy:

  •        zaburzenia rozwojowe macicy (macica dwurożna, macica z przegrodą, podwójna macica),
  •        mięśniaki macicy,
  •        zespół Ashermana (zrosty wewnątrzmaciczne).

   - Choroby szyjki macicy:

  •        zwężenie szyjki macicy,
  •        przeciwciała przeciwplemnikowe,
  •        nieprawidłowości śluzu szyjkowego (brak transportu nasienia do światła macicy).

   - Choroby pochwy:

  •        wszystkie choroby prowadzące do zwężenia światła pochwy.

   - Czynniki genetyczne:

  •       zespół Turnera (obecność tylko jednego chromosomu X),
  •       translokacje zrównoważone (wady genetyczne, które niewidoczne są u rodziców, a ujawniające się u potomstwa).

 

Niepłodność męska:

   - Czynniki ogólnoustrojowe:

  •        cukrzyca,
  •        choroby tarczycy,
  •        niedorozwój gonad,
  •        niedoczynność przysadki mózgowej,
  •        hiperprolaktynemia,
  •        czynniki psychologiczne,
  •        impotencja,
  •        narkotyki,
  •        alkohol,
  •        niektóre leki np. spironolakton, ketokonazol, cymetydyna, guaneydyna, leki przeciwnowotworowe.

   - Choroby jąder:

  •        zaburzenia genetyczne (np. zespół Klinefeltera),
  •        nowotwory jądra,
  •        nieczynność idiopatyczna,
  •        wnętrostwo,
  •        żylaki powrózka nasiennego,
  •        wodniak jądra,
  •        uraz jąder,
  •        uszkodzenie jąder w przebiegu chorób wirusowych typu świnka.

   - Inne przyczyny:

  •        zapalenie gruczołu krokowego,
  •        ejakulacja wsteczna,
  •        spodziectwo


Leczenie niepłodności w gabinecie lekarskim:

1. monitorowanie cyklu (owulacji)

W przypadku nieregularnych cyklów trudno precyzyjnie ustalić moment owulacji . Monitorowanie cyklu to po prostu oglądanie w USG wzrastających pęcherzyków jajnikowych. Dzięki temu chwilę owulacji możemy określić nawet z godzinną precyzją. W zależności od długości cyklów, monitoring zaczynamy w 5 – 10 d.c., kolejne badanie następuje co 2 lub 3 dni, aż do chwili pęknięcia pęcherzyka jajnikowego. Aby określić dzień owulacji zazwyczaj wystarczają 4 badania. Pacjentka nie musi przygotowywać się specjalnie do badania, nie musi być na czczo ani mieć pełnego pęcherza. Badanie trwa ok. 5-10 minut i przeprowadzone jest sondą przezpochwową (transwaginalną).

2. stymulacja owulacji

Jest obecnie jedną z najczęstszych procedur medycznych stosowanych w leczeniu niepłodności. Głównym jej celem jest spowodowanie dojrzewania komórek jajowych i owulacji u pacjentek z zaburzeniami tego procesu. Należy przy tym pamiętać o mogących wystąpić powikłaniach, takich jak: ciąża mnoga lub zespół hiperstymulacji jajników. Stymulację owulacji zaczyna się w 2-3 dniu cyklu od wykonania USG oceniającego wielkość pęcherzyków jajnikowych oraz grubość endometrium. Na podstawie tego badania, a także badań hormonalnych i danych z wywiadu, lekarz dobiera lek i jego dawkę indywidualnie dla każdej pacjentki. Seryjnie wykonywane badania USG pozwalają na ocenę liczby i wielkości pęcherzyków. W odpowiednich momentach decyduje się o podaniu leków spowalniających lub przyspieszających pękanie pęcherzyków jajnikowych.

Zabiegi IVF ( in vitro) wykonujemy we współpracy z Kliniką INVICTA w Warszawie

3. zapłodnienie pozaustrojowe - IVF (ang. In Vitro Fertilization)

Jest to metoda leczenia niepłodności, polegająca na dokonaniu zapłodnienia poza organizmem kobiety – „in vitro” czyli „w szkle” po opisanej wcześniej stymulacji owulacji, a właściwie kontrolowanej hiperstymulacji, gdzie wytwarzanych jest od kilku do kilkunastu komórek jajowych. Gdy pęcherzyki jajnikowe osiągną odpowiednią wielkość, dokonuje się pobrania (aspiracji) z jajników dojrzałych komórek jajowych. Do tego etapu IVF pacjentka jest znieczulana czyli musi być na czczo przez co najmniej 6 godzin. Po upływie kilku godzin, do pobranych oocytów dodawane są odpowiednio przygotowane plemniki, dokonując zapłodnienia poza ustrojem matki. W przypadku dużej patologii plemników, wskazana jest procedura ICSI czyli wprowadzenie pojedynczego plemnika do komórki jajowej. Jest to o wiele skuteczniejsze niż klasyczne zapłodnienie in vitro . Obecnie w procedurze ICSI odbywa się od 60-90 % zapłodnień in vitro. Jeżeli proces zapłodnienia przebiega pomyślnie i obserwuje się prawidłowy podział komórek to po odpowiednim okresie inkubacji, uzyskane zarodki są podawane do macicy. Są to zazwyczaj 2 dni. Dalej wszystko odbywa się jak w naturze. Samo podanie zarodków jest niebolesne i nie musi być znieczulane.